Liqeni

Liqeni dhe une ne fshehtesi,

mbajme brenda strukur,

te pafundmen dashuri,

mengjeseve heshturazi,

ai me pershendet,

une e zhurmshme perkarshi i kaloj.

Mengjeseve,

emblesisht mes nesh

rreze ngrohtesie dhurojme

liqeni hedh hapat e tij drejt meje

une vrapoj duke thithur buzen e tij.

Nje dite te bukur me thote,

vogelushe si u zgjove sot ?

mes ngjyres se ujit kaltror

nga rreza e syve të qeshur i them

per bukuri dashuri,

kur - të shoh ty liqeni im.

Ne mbremje,

i perkedhelemi njeri tjetrit,

si çifti i sapo njohur,

që hulumton dashurine e re,

me çdo qelize te tij.

Me oshetimen e lehte,

nga lekundja e degeve mbi te,

me fal kesaj radhe nje puthje

mes gjethesh gjysem te thara

fshehurazi ne muzgun,

ngjyrosur si telaio e piktorit.

Shume te huaj ne buzet

e tua kalojne,

trazirat e secilit ti lexon,

mua confidentes , jo s'mi tregon,

heshtur ne gjirin tend i gelltit

dhe mendon se i harron nje dite.

E nersermja vjen,

mes acarit te dimrit,

përshendetjen time e gjen,

por ti pergjigjen s'ma kthen

ah ç'ka ndodhi,

të themi ishte e shkuar,

ngjyrat e telaios,

tashme te kene ndryshuar valle ? 

©AniLaErinDi

27 shkurt 2017