Një ditë mes thinjash

Nje ditë mes thinjash

në rrugën e heshtur,

vetëm me egon,

do te kalosh.

Në çdo thinje t'artë,

egon e rinisë së qeshur,

me mall do kujtosh.

Në secilën thinjë,

do lexosh një fjalë,

do shohësh një portet,

do gjesh atë vajzë,

të marrosur,

mes fije thinjash

emrin e thurur gërshet.

Atë shpirt të qeshur,

padyshim një ditë,

të vetme do ta kujtosh.

Ajo t'solli aq shumë thinja,

jo, s'mund ta harrosh.

Mes notash do ndjesh,

atë që fort të deshi

mes dhimbjesh do shikosh

ata sy me ëmbëlsi.

Ndoshta prush i shuar

shpirti saj do jetë,

me bardhësi hyjnore,

të thinjëzuar,

e tëra në hi mbuluar,

ndoshta zemra e saj,

atë shikim tënd,

jo s'e mban mend.

Ndoshta,

dhe vetem ndoshta,

harresa e thinjëzuar

me kohën, 

padashur zuri vend.

©AniLaErinDi

26 Mars 2017